Yürek Yaprağı
YÜREK YAPRAĞI PARNASSİA PALUSTRIS L. Saxifragaceae
Yürek yaprağı Avrupa’da halk arasında kanamalarda, kan tükürmede, ishal ve idrar tutukluğunda uygulanmaktaydı.
Kullanıldığı Yerler: Tam olarak araştırılmamıştır, ancak kalp çarpıntısı, sinir bozukluğu, korku ve aşırı heyecanda olumlu sonuç alındığı ileri sürülmektedir.
Yürek Otu Yaprağı
Botanik Özellikleri: Islak çayırlarda, su toplulukları yakınlarında, serin yerlerde yaklaşık 2900 metreye kadar yetişir. Boyu 20-40 cm arasında değişir. Kökten çıkan uzun saplı, kalp biçimli yapraklar düz kenarlıdır. Dikine çıkan köşeli sapların köke yakın üçte birinde sadece bir yaprak vardır. Haziran sonundan eylüle kadar, sapların sonunda oldukça büyük, 5 taç yapraklı beyaz bir çiçek açar.
Nelerinden Yararlanılır: Kök dışında çiçekli bitkiden yararlanılır.
Toplanması ve Saklanmast: Yürek yaprağı çiçek açtığı sürece toplanabilir. Gölge ve havadar yerlerde ince serilerek kurutulur. Bitki oldukça çabuk kurur.
Yan Etkileri: Bitki çok az araştırılmış olduğundan yan etkileriyle ilgili bir bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle öngörülen ölçülerden çok kullanılmamalıdır.
Kullanma Biçimleri: İçten uygulanır.
İçindeki Bazı Maddeler: Bitki bu yönden tam olarak araştırılmamıştır, ancak içinde tanen olduğu bilinmektedir.
Yürek Yaprağının Anavatanı ve Tarihçesi
Parnas adının, bitki Yunanistan’da Parnas dağında yetiştiği için verildiği sanılmaktadır. Bu adı ilk olarak Tabernaemontanus kullanmıştır. Kuzey yarım kürede yaygın yetişir. Tabernaemontanus bitkiyi karaciğer güçlendirici, karaciğer tıkanıklıklarını açıcı ve yara tedavi edici olarak uygulamıştır.
Bitki eskiden Herba et Flores Hepaticae olarak ilaç kodeksine kayıtlıydı. Kalp çarpıntılarına karşı çok iyi bir ilaç olarak kabul ediliyordu. Ortaçağda yazılmış eserlerde bitkinin preslenerek eîde edilen suyu ve kökü kaynatılarak elde edilen özü göz hastalıklarında önerilmektedir.
