Tarak Otu
YÜN TARAK OTUDİPSACUS FULLONUM LDipsacaceae D. Sylvestris Huds.
Tarak Otu
Tıbbi Nitelikleri: İştah açıcı, kan temizleyici türücü, terletici.
Kullanıldığı Yerler: Akne, cilt, egzama.
Botanik Özellikleri: Boyu 2 metreye ulaşan bitki iki yıllıktır. Dikine çıkan güçlü gövde dallıdır ve üstü kısa dikenlerle kaplıdır. Pembe veya beyaz çiçekler dalların ucunda, yumurta biçimli çiçek kafasında açar. Karşılıklı uzun yaprakların kenarları dişii ve altları kısa dikenlidir. Karşılıklı yapraklar birleşerek çukurca bir çanak oluşturur.
Nelerinden Yararlanılır: Kökünden yararlanılır.
Toplanması ve Saklanması: Kökler yazın sonunda veya sonbaharın başında topraktan çıkarılır ve ikiye bölünerek gölge, havadar yerlerde ipe dizilerek kurutulur.
Kokusu ve Tadı: Kökün kendine özgü hoş bir kokusu vardır.
Yan Etkileri: Herhangi bir yan etkisi yoktur.
Kullanma Biçimleri: İçten ve dıştan uygulanır.
Bitkiden Yararlanma Yöntemleri: Çay: 5 g kuru kök 200 mi suda 10 dk kaynatılıp süzülür.
İçindeki Bazı Maddeler; Glikozitler, maden tuzları.
REÇETELER
Akne:
Yün tarak otu kök 50 g
7,5 g kuru kök 200 mi suda 10 dk kaynatılıp süzülür. Sabah akşam, günde 2 çay fincanı içilir. Ekzama:
Yun tarak otu kök 50 g
6 g kuru kök 200 m! suda 10 dk kaynatılıp süzülür. Günde iki çay fincanı içilir.
Tarak Otunun Tarihçesi ve Anavatanı
Dipsacus sözcüğü Yunanca dipsao (susuyorum) sözcüğü kökenlidir. Anavatanı Avrupa, Kafkaslar, Iran, Anadolu’dur.
Dioskorides bitkinin kökünün şarap veya sirkede ezilip balmumu karıştırılarak hazırlanan kremini makat çevresindeki çatlakların ve fistülün tedavisinde uygulamıştır. Ayrıca gövdesinin ve kökünün güzel koktuğunu yazmıştır. Plinius da bitkiyi hemen hemen aynı durumlarda uygulamıştır. Matthiolus bitkinin kökünü çatlaklar, fistül ve siğile karşı, yapraklarının arasında toplanan yağmur suyunu ise göz kızarıklıklarında ve aftta uygulamıştır. Bitkinin Avrupa’da yetişen Dipsacus Sati-vus (L.) Scholl türü eskiden yünlü kumaşları kabartmak için kullanılıyordu.
